در اینجا 10 نفر از اسطوره های فوتبال این منطقه را می آوریم و شما بگویید که کدام یک از آنها، می تواند لقب بهترین را به خود اختصاص بدهد.
خبرگزاری پارس فوتبال- از زمان بازنشستگی علی کریمی، هواداران دو آتشه او در شبکه های اجتماعی از او با عنوان یکی از بهترین بازیکنان تاریخ خاور میانه و شمال آفریقا یاد می کنند. این از آن ادعاهایی است که می توان در مورد آن زیاد بحث کرد. در اینجا 10 نفر از اسطوره های فوتبال این منطقه را می آوریم و شما بگویید که کدام یک از آنها، می تواند لقب بهترین را به خود اختصاص بدهد.
رباح ماجر (الجزایر)
وقتی یکی از مهمترین گل های تاریخ باشگاه تان را در فینال لیگ قهرمانان اروپا به ثمر می رسانید و زمینه قهرمانی آن را فراهم می کنید، همیشه می توانی در چنین لیستی قرار بگیرید. به این باید 14 سال بازی در رده ملی را هم اضافه کنید. گل پشت پای او به بایرن مونیخ در فینال جام باشگاه های اروپا در وین، یک انتقام تمام عیار از آنچه 5 سال قبل در جام جهانی 1982 رخ داد، بود.
محمود الخطیب (مصر)
سلطان فوتبال مصر دوران حرفه ای اش را از سال 1972 با الاهلی آغاز کرد و در سال 1988 با پیراهن این باشگاه از فوتبال خداحافظی کرد. در طول این 16 سال، او نقش زیادی در قهرمانی های الاهلی در لیگ مصر و دو قهرمانی این تیم در جام باشگاه های آفریقا داشت. او در سال 1983 بازیکن سال آفریقا شد و در سال 1986 به مصر کمک کرد تا قهرمان جام ملت های آفریقا شود.
علی کریمی (ایران)
از نظر استعداد، او یک اسطوره واقعی است. بهترین بازیکن آسیا در سال 2004 می توانست دوران حرفه ای درخشان تری داشته باشد؛ هرچند هنوز هم کارنامه پر و پیمانی دارد. او 117 بازی برای ایران انجام داد و در سال 2006 با بایرن قهرمان بوندس لیگا شد.
علی دایی (ایران)
بهترین گلزن رقابت های ملی دنیا با 109 گل زده، نیاز چندانی به معرفی ندارد. دایی اشتیاقی غیرقابل مهار برای گلزنی داشت و استعدادی غریزی برای این کار. از آن ویژگی هایی که یک نفر به طور مادرزادی داراست و بعید است بتوان آن را یاد گرفت. اوتوانایی اش در گلزنی را با پیراهن پرسپولیس، بایرن مونیخ و هرتا برلین نیز نشان داد. او بی تردید یکی از معروف ترین مهاجمان آسیا در دنیاست.
اسماعیل مطر (امارات)
برای اینکه بدانید او چقدر بازیکن خوبی است، کافی است که بدانید مانند دیه گو مارادونا و لیونل مسی، برنده توپ طلای بهترین بازیکن جام جهانی زیر 20 ساله ها شد. او در سال 2003 با شایستگی به این عنوان رسید. او در سال 2007 توانست امارات را به اولین قهرمانی در جام خلیج فارس کند. او می توانست در یک باشگاه اروپایی، به یک ستاره تمام عیار تبدیل شود اما الوحده هیچ وقت این اجازه را به او نداد.
یونس محمود (عراق)
البته در کارنامه حرفه ای یونس محمود می توان به افتخارات زیادی اشاره کرد اما مطمئنا درخشان ترین نقطه آن، رساندن تیم ملی عراق به قهرمانی جام ملت های آسیا در سال 2007 بود. یکی از معدود خبرهای خوبی که از عراق در دو دهه اخیر به دنیا مخابره شد.
سامی الجابر (عربستان)
هیچ تیمی در خاور میانه به اندازه عربستان در جام جهانی حضور نداشت و سامی الجابر در هر چهار بار حضور داشت و در همه آنها، به جز یک تورنمنت، گلزنی کرد. او 150 بازی برای تیم ملی عربستان انجام داد و 20 سال عضور یکی از بزرگترین باشگاه های آسیا، الهلال ریاض، بود. او کمک کرد تا این تیم شش بار در عربستان و دو بار در آسیا به مقام قهرمانی برسد. او مدت کوتاهی هم در وولورهمپتون بازی کرد که البته چندان موفق نبود.
علی الحبسی (عمان)
رسیدن از عمان، کشوری که فوتبالش در اروپا ناشناخته است، به لیگ برتر انگلیس، دستاورد کمی نیست و این برای یک دروازه بان، دستاورد مهمتری هم محسوب می شود. دروازه بان های خاورمیانه چندان سابقه درخشانی ندارند اما این دروازه بان اهل مسقط علاوه بر استعداد، از اراده کافی نیز برخوردار بود. او بازی های خوبی برای بولتون ارائه داد و حتی بایرن مونیخ هم به دنبال به خدمت گرفتن او بود.
حسین سعید (عراق)
یکی از بهترین مهاجمان تاریخ عراق که کمک کرد تا عراق در رقابت های جام خلیج فارس در سال های 1979، 1982 و 1988 به قهرمانی برسد. او هنوز با 10 گل زده، بهترین گلزن تاریخ این رقابت هاست. او بعد از بازنشستگی هم یکی از چهره های تاثیرگذار فوتبال عراق باقی ماند.
نورالدین نایبت (مراکش)
برای نزدیک به دو دهه یکی از ارکان خط دفاعی تیم ملی مراکش بود و 115 بازی برای کشورش انجام داد. او در رده باشگاهی هم دستاوردهای قابل توجهی داشت. بعد از جدایی از کازابلانکا در سال 1993، به نانت رفت و پس از آن پیراهن اسپورتینگ لیسبون و دپورتیوو لاکرونیا را پوشید. او دوران حرفه ای اش را با پیراهن تاتنهام به پایان رساند.
به گزارش خبرنگار کلینیک باشگاه خبرنگاران، کلیه یکی از اعضایی است که در پاکسازی و تصفیه بدن نقش دارد. بخشی از سوخت و ساز در بدن به تولید موادی منجر میشود که برای بدن مضر بوده یا تجمع آن آسیبرسان است. این مواد از سوی کلیه دفع میشود. بخشی از داروهایی که مصرف میکنیم در بدن از سوی کبد (جگر) خنثی شده و تحویل کلیه میشوند تا از راه ادرار دفع شود.
ممکن است نارسایی کلیه از عللی ناشی شود
که در جریان خون کلیه یا جریان ادرار اخلال ایجاد می کنند و باعث آسیب
غیرمستقیم به کلیه می شود.
به فرض بزرگی پروستات در مردان یا سنگ مثانه با بستن خروجی ادرار می تواند به کلیه فشار وارد کرده و به آن آسیب برساند.
وقتی آب و مواد زاید در بدن انباشته شود
به تورم در بخش های متفاوت منجر می شود. یکی از مکان هایی که به این آب
اضافی حساس است ریه است. تجمع آب به تنگی نفس و احساس خفگی منجر می شود.
نارسایی
حاد کلیه، بیمار را مستعد خونریزی خود به خود بویژه در معده می کند.
خونریزی می تواند با استفراغ حاوی مواد قهوه ای رنگ یا خون روشن همراه
باشد. گاهی خونریزی بروز می کند، اما بیمار متوجه نیست تا این که خون از
طریق مدفوع دفع شود که ایجاد مدفوع قیری مانند و بسیار بد بو می کند.
گاهی تعادل آب و نمک خون به هم می خورد.
افزایش پتاسیم خون می تواند ضربان قلب را به هم بریزد. گاهی حرکات پرشی در
دست ها ناشی از کمبود کلسیم خون رخ می دهد.
نارسایی کلیه گاهی از
سوی بیمار و از کاهش حجم ادرار تشخیص داده می شود. بیشتر بیماران به دلیل
مشکلات و بیماری های دیگر به پزشک مراجعه می کنند و طی آزمایش ها متوجه
نارسایی کلیه می شوند.
در آزمایش هایی که از عملکرد کلیه انجام می شود، اگر اوره و کراتینین از حد طبیعی بالاتر رفته باشد به معنای ناتوانایی کلیه در دفع سموم است.
کاهش حجم ادرار یکی از نشانه های
نارسایی ناگهانی کلیه است. البته سمومی وجود دارد که به جای کاهش حجم
ادرار، تغییری در حجم نداده و حتی ممکن است حجم را افزایش دهد.
به فرض بیمارانی که از آنتی بیوتیکی مانند جنتامایسین برای درمان عفونت هایشان استفاده می شود مبتلا به آسیب کلیوی بدون کاهش حجم ادرار هستند و این بیماران معمولا حجم ادرار کاهش یافته ندارند، اما در آزمایش خون آنها کراتینین افزایش پیدا می کند.
درمان
بیماران مبتلا به نارسایی کلیه با درمان علت مولد شروع می شود. اگر بدن،
آب از دست داده باشد، باید با مایعات خوراکی یا سرم جبران شود. اگر کلیه در
اثر عفونت آسیب دیده باشد باید درمان خاص برای عفونت انجام شود.
افته های جدید دانشمندان نشان می دهد، نوشابه یک عامل خطرزا برای بیماری های قلبی است.
آویشن (در انگلیسی Thymus vulgaris) یکی از شناخته شدهترین گیاهان دارویی از تیره نعنا است. آویشن درختچهای کوتاه و پرشاخه است که برگهای نازک و متقابل دارد. دارای گلهایی سفید چتری و منفرد است.در روایات از آن به صعتر یاد شده است.محمد زکریای رازی معتقد است آویشن نفخ شکن،موجب حرارت بدن و هضم غذا است. گونههای مختلفی از آن در کوهستانهای ایران بویژه در کوه پایه های شهرستان اقلید (با نام آویشن شیرازی (Zataria multiflora) میروید.
در همدان به آن آزربه و در کوخرد هرمزگان به آن اَوشُه میگویند. در جلگه دشتهای میانی استان بوشهر نیز میروید و در گویش دشتی بوشهری به آن اُوشِه میگویند، همچنین در استان کردستان واقع در شهرستان بیجارگروس نیز به وفور می روید که به زبان محلی کردی گروسی به آن اَزوِه می گونید.
آویشن در طب سنتی ایران و اروپا، مصرف دارویی دارد. این گیاه علفی و معطر، دارای خواص دارویی بسیاری است و از آن در صنایع غذایی(پیتزا،پاستا، ماهی، پنیر، لیکور، ذرت مکزیکی و...)، دارویی، بهداشتی و آرایشی استفاده متنوعی میشود. قسمتهای دارویی این گیاه، سرشاخههای آن و برگ خشک شده آن است. در قرون وسطی در فرانسه، ایتالیا و اسپانیا از آویشن برای درمان سرفه، سوء هاضمه و از بین بردن انگلهای روده استفاده وسیعی میکردند.
آویشن خاصیت آنتی باکتریال و ضد قارچ دارد. در بعضی کشورها مثل آمریکا دم کرده آویشن برای آرام کردن ریه و سرفه در مواقع سرماخوردگی، هنوز هم محبوبیت فراوانی دارد.
آویشن در طب سنتی
در طب سنتی از این گیاه به عنوان ضد اسپاسم، رفع تنگی نفس و سرفه و سوء
هاضمه ودرمان سیاه سرفه، برونشیت، عفونت ریه، سرماخوردگی، آنفلوآنزا و برای
درمان نفخ و گرفتگیهای عضلانی استفاده میشود. اسم کهلیک اوتی (کاکوتی)
برای گیاه Ziziphous L است نه برای گیاه Thymus L.
همچنین آویشن خواص ضد میکروبی و ضدانگلی وضد قارچی دارد و این به خاطر وجود
ماده ای به نام تیمول است که اگر شما در خوردن ان زیاده روی کنید ممکن است
مسموم شوید. آویشن همچنین گرم و خشک و ضد سرفه است. این گیاه فصل بهار در
کوههای زاگرس از جمله کوههای استان کردستان بخصوص کوههای شهرستان بیجار از
جمله(کوه نسار، کوه حمزه عرب،کوه نقاره کوب و منطقه حفاظت شده بیجار) به
وفور یافت می شود.
آویشن در طب نوین
استفاده امروزی و ثابت شده گیاه آویشن برای درمان آسم، سرفههای خشک مکرر،
آمفیزم و برونشیت است. چای دم کرده آن را نیز برای درمان عفونت گوش میانی،
نفخ و تهوع استفاده میکنند، عصاره آویشن حاوی مادهای به نام «تیمول»است
که برای بیماری آسم مفید است.
حمام آویشن برای مبتلایان به دردهای عضلانی، مفصلی و روماتیسمی مفید است.
ضماد آویشن برای نیش و گزیدگی حشرات موثر است .در حاملگی مصرف این گیاه
ممنوع است اما در دوران شیردهی منعی ندارد.
روش مصرف آویشن
برای مصرف این گیاه، 1 تا 4 گرم پودر خشک گیاه را در یک لیوان آب جوش دم
کرده (به مدت 20 دقیقه) بریزید. پس از صاف کردن محلول را شیرین کرده و 3
بار در روز مصرف شود.
در التهاب حنجره و لوزهها و برای درمان آفت به صورت غرغره کردن استفاده
شود. برای این منظور، یک استکان از پودر گیاه را در چهار استکان آب جوش
آهسته به مدت 20 دقیقه جوشانیده و پس از صاف کردن، برای شستوشوی دهان
استفاده شود.
آویشن عامل تصفیه کننده خوبی بوده و در درمان بیخوابی و امراض جهاز هاضمه
مفید است. اگر 5 تا 10 گرم اویشن را در یک لیتر آبجوش دم کرده و با کمی عسل
به بیماران مبتلا به تنگی نفس و کلیه و مثانه و درد مفاصل و سیاتیک و
خونریزیهای رحم و ترشحات غیر طبیعی زنان بدهید در دفع بیماری آنها موثر
واقع خواهد شد.
آویشن برای جلوگیری از ریزش مو نیز موثر است. 20 گرم اویشن را در یک لیتر
آب جوشانده شود و هرچند روز یک بار به سر مالیده شود. ضمناً در خوردن آویشن
نباید زیاده روی کرد زیرا باعث بروز البومین در ادرار میشود.
عرق آویشن
عرق آویشن (طبیعت گرم) برای تقویت بدن، تقویت معده، رفع ترشی معده، تقویت
بینایی، ضد درد و تشنج، رقیق کننده خون، در عفونت های ریوی، زکام بی
همتاست، برای نقرس و سیاتیک مفید است.
عوامل زیادی در کم شدن دید چشم اثر میگذارد اما اگر میخواهید مدت بیشتری
دید چشمهایتان تغییر نکند و چشمانی سالم و زیبا داشه باشید ۱۰ کاری عنوان
شده در ادامه مطلب را هرگز انجام ندهید.
با دانستن نکاتی ساده می توان از چشم ها در برابر خطرات محافظت کرد.
1. عدم استفاده از عینک آفتابی
برای
جلوگیری از آفتاب سوختگی، همیشه از کلاه و عینک آفتابی استاندارد استفاده
نمایید. اشعه ماوراء بنفش خورشید باعث تخریب شبکیه چشم شده و ریسک آب
مروارید را افزایش می دهد. طبق گفته پروفسور Vinay Aakalu خطر سرطان پوست
پلک افزایش می یابد. موقع بازی اسکی یا حمام آفتاب اشعه های مضر خورشید
نوعی آفتاب سوختگی در غشاء مخاطی قرنیه ایجاد می کنند، که در پی آن فرد
دچار درد، تاری دید و آبریزش از چشم خواهد شد.
2. استفاده بیش از حد از قطره چشم
بعضی
از قطره های چشمی قرمزی چشم را برطرف می کنند، اما پس از مدتی چشم دچار
تورم می گردد. بدین معنا که که پس از چند ساعت به خوبی عمل نمی کنند و باعث
انقباض رگ های خونی شده که چشم از قبل هم قرمز تر خواهد شد.
3. چشم های خشک
در
حدود 3.5 میلیون زن و 1.5 میلیون مرد در ایالات متحده آمریکا از خشکی
معمول تا شدید چشم رنج می برند. قطره های روغنی که دارای مواد نگهدارنده
هستند و چندین مرتبه در روز استفاده می شوند، به چشم آسیب می رسانند. هر
چند پک های تولید کننده اشک مصنوعی گران ترند، اما میزان مصرف آنها می
تواند بیش از ۴ بار در روز باشد و ارزش بیشتری دارند. باید این قطره ها در
یخچال نگهداری شوند. خنکی قطره حس خوبی به چشم می بخشد و چشم فرد دچار خارش
نمی گردد. این افراد باید از یک دستگاه رطوبت ساز در منزل استفاده کنند.
4. نشستن طولانی مدت پشت کامپیوتر
پلک
زدن به جریان آب در چشم کمک می کند. اما زمانی که فرد به مانیتور کامپیوتر
خیره می شود، کمتر از حد معمول پلک می زند. این در حالی است که هر فردی ۱۲
تا ۱۵ بار در دقیقه پلک می زند. پس با خیره شدن به مانیتور تعداد دفعات
پلک زدن کاهش می یابد. در این صورت آب چشم تبخیر شده، چشم آلوده و دچار
سوزش و آبریزش می شود. اگر فرد به مدت طولانی متنی را با فونت ریز بخواند
یا مطلبی را روی موبایل خود مرور کند، چشمش آسیب دیده یا به نزدیک بینی
دچار خواهد شد.
5. بی توجهی و عدم رسیدگی به لنز
تمیز
نمودن لنز باید با محلول شستشوی لنز انجام شود. هرگز لنز را با آب نشویید.
موقع استحمام یا در استخر و دریا لنزها را از چشم خارج نمایید. اکثر چشم
پزشکان لنز های یکبار مصرف را توصیه می کنند. برای اینکه چشم اکسیژن کافی
دریافت کند موقع خواب آنها را از چشم در آورید. در زمان خرید لنز، حتما با
پزشک متخصص مشورت کنید. در غیر این صورت لنز مناسب نخواهد بود و ریسک عفونت
چشم افزایش می یابد و در زمان خارج ساختن لنز، قرنیه خراش برداشته و دچار
نوعی باکتری می گردد.
6. استفاده از لوازم آرایشی تاریخ گذشته یا با آرایش خوابیدن
بعد از هر ۳ ماه لوازم آرایش خود را استفاده نکنید، موقع خواب هم آرایش چشم را پاک کنید.
7. عدم استفاده از عینک ایمنی
برخی
افراد عینک ایمنی را فقط موقع شنا کردن به چشم می زنند. در حالی که طبق
توصیه پزشکان، حتی زمان چمن زدن، نجاری یا تعمیر خانه باید عینک ایمنی به
چشم زد تا مانع ورود خار و خاشاک به چشم شده و در نتیجه قرنیه خراش بر
ندارد.
8. سیگار کشیدن
به دلایل متعددی سیگار نکشید. اما
دلیلی مهمتر اینکه، سیگار کشیدن ریسک آب مروارید و تخریب شبکیه را افزایش
می دهد. عاملی که توانایی بدن را برای رساندن مواد غذایی و اکسیژن کافی به
بافت ها دچار اختلال می کند، در این میان بافت چشمی هم بی بهره نخواهد
ماند.
9. عدم انجام معاینات چشمی
حتما به طور مرتب به چشم
پزشک مراجعه کنید. به خصوص اگر مبتلا به دیابت یا فشار خون بالا هستید.
دیابت کنترل نشده می تواند منجر به کوری فرد شود.
10. نادیده گرفتن علائم
تاری
دید، درد، کاهش بینایی، قرمزی و سوزش چشم به خودی خود برطرف نمی گردد. اگر
با هر یک از این علائم روبرو شدید، حتما به چشم پزشک مراجعه نمایید. مثلا
اگر فردی شیئی را می بیند ولی کمی بعد تار می بیند، باید بداند که شاید
برای شبکیه چشمش مشکلی پیش آمده است. اگر فرد تعلل بورزد تشخیص سخت تر
خواهد بود و چشم وی باید جراحی شود